brzemienny

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *bermenьnъ. By surface analysis, brzemię + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bʐɛˈmjɛn.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛnnɘ
    • Syllabification: brze‧mien‧ny

    Adjective

    brzemienny (comparative brzemienniejszy, superlative najbrzemienniejszy, derived adverb brzemiennie)

    1. (poetic) burdened
      Synonym: obciążony
    2. (literary) pregnant
      Synonyms: ciężarny, w ciąży
    3. (literary) fraught (entailing)
      Synonym: obfitujący

    Declension

    Declension of brzemienny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative brzemienny brzemienna brzemienne brzemienni brzemienne
    genitive brzemiennego brzemiennej brzemiennego brzemiennych
    dative brzemiennemu brzemiennej brzemiennemu brzemiennym
    accusative brzemiennego brzemienny brzemienną brzemienne brzemiennych brzemienne
    instrumental brzemiennym brzemienną brzemiennym brzemiennymi
    locative brzemiennym brzemiennej brzemiennym brzemiennych

    Derived terms

    nouns

    Further reading

    • “brzemienny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “brzemienny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)