brukti

Lithuanian

Etymology

From Proto-Balto-Slavic *bruś/k-,[1] from Proto-Indo-European *bʰruḱ-.[1] Cognates include Bulgarian бръсна (brăsna, “to shave”).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈbrʊkʲtʲɪ]

Verb

brùkti (third-person present tense brùka, third-person past tense brùko) [2]

  1. (transitive) to shove, thrust
    brùkti rankàs į̇̃ kišenès[2] - to shove the hands into the pockets
  2. (transitive) (to press to buy): to thrust, force
    brùkti prẽkę[2] - to force the goods
  3. (transitive) to drive
    brùkti árklius[2] - to drive the horses
  4. (transitive) (flax) to scutch
    linùs brùkti[2] - to scutch the flax

Conjugation

Conjugation of brukti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present bruku bruki bruka brukame
brukam
brukate
brukat
bruka
past brukau brukai bruko brukome
brukom
brukote
brukot
bruko
past frequentative brukdavau brukdavai brukdavo brukdavome
brukdavom
brukdavote
brukdavot
brukdavo
future bruksiu bruksi bruks bruksime
bruksim
bruksite
bruksit
bruks
subjunctive brukčiau bruktum
bruktumei
bruktų bruktumėme
bruktumėm
bruktume
bruktumėte
bruktumėt
bruktų
imperative — bruk
bruki
tebruka
tebrukie
brukime
brukim
brukite
brukit
tebruka
tebrukie
Participles of brukti
adjectival
active passive
present brukąs
brukantis
brukamas
past brukęs bruktas
past frequentative brukdavęs —
future bruksiąs
bruksiantis
bruksimas
participle of necessity — bruktinas
adverbial
special (pusdalyvis) brukdamas
half-participle
(padalyviai)
present brukant
past brukus
past frequentative brukdavus
future bruksiant
manner of action (būdinys) brukte
bruktinai

Synonyms

  • (to shove): kišti, sprausti, terpti
  • (to drive): grūsti, varyti

Derived terms

verbs derived from brukti
  • api-brukti
  • (reflexive) bruktis
  • iš-brukti
  • į-brukti
    • (reflexive) į-si-brukti
  • nu-brukti
  • pa-brukti
  • su-brukti
    • (reflexive) su-si-brukti
  • už-brukti
nouns derived from brukti
  • brukė́jas m, brukė́ja f
  • bruki̇̀mas m (verbal noun)

See also

References

  1. ↑ 1.0 1.1 1.2 Derksen, Rick (2008), Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 4), Leiden; Boston: Brill, →ISBN, page 65.
  2. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 “brukti” in Balčikonis, Juozas et al. (1954), Dabartinės lietuvių kalbos žodynas. Vilnius: Valstybinė politinės ir mokslinės literatūros leidykla.
  • “brukti” in Martsinkyavitshute, Victoria (1993), Hippocrene Concise Dictionary: Lithuanian-English/English-Lithuanian. New York: Hippocrene Books. →ISBN