brodacz

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *bordačь. By surface analysis, broda + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbrɔ.dat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔdat͡ʂ
    • Syllabification: bro‧dacz

    Noun

    brodacz m pers

    1. bearded man; beardy

    Declension

    Declension of brodacz
    singular plural
    nominative brodacz brodacze
    genitive brodacza brodaczy, brodaczów
    dative brodaczowi brodaczom
    accusative brodacza brodaczy, brodaczów
    instrumental brodaczem brodaczami
    locative brodaczu brodaczach
    vocative brodaczu brodacze

    Noun

    brodacz m animal

    1. New World barbet (bird of the family Capitonidae)
    2. (archaic) schnauzer (dog breed)

    Declension

    Declension of brodacz
    singular plural
    nominative brodacz brodacze
    genitive brodacza brodaczy, brodaczów
    dative brodaczowi brodaczom
    accusative brodacza brodacze
    instrumental brodaczem brodaczami
    locative brodaczu brodaczach
    vocative brodaczu brodacze
    adjective

    Further reading

    • “brodacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “brodacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)