braniec

Polish

Etymology

    From brać + -aniec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbra.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛt͡s
    • Syllabification: bra‧niec

    Noun

    braniec m pers (female equivalent branka)

    1. (obsolete) captive
      Synonym: jeniec
    2. (obsolete) draftee, inductee, conscript
      Synonyms: rekrut, poborowy

    Declension

    Declension of braniec
    singular plural
    nominative braniec brańcy, brańce1
    genitive brańca brańców
    dative brańcowi brańcom
    accusative brańca brańców
    instrumental brańcem brańcami
    locative brańcu brańcach
    vocative brańcu, brańcze2 brańcy

    1Deprecative.
    2Rare.

    Further reading

    • “braniec”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • braniec in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego