bræchen
Middle High German
Etymology 1
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): (before 13th CE) /ˈbræː.xən/
Verb
bræchen (class 2 weak or class 1 weak, third-person singular present bræchet, past tense bræchete or brāchete, past participle gebræchet or gebrāchet, auxiliary hān)
- alternative form of præchen
Conjugation
Conjugation of bræchen (class 2 weak or class 1 weak, auxiliary hān)
| infinitive | bræchen | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| genitive gerund | bræchennes bræchenes | ||||
| dative gerund | bræchenne bræchene | ||||
| present participle | bræchende | ||||
| past participle | gebræchet gebrāchet | ||||
| auxiliary | hān | ||||
| indicative | subjunctive | ||||
| singular | plural | singular | plural | ||
| present | ich bræche | wir bræchen | i | ich bræche | wir bræchen |
| du bræchest | ir bræchet | du bræchest | ir bræchet | ||
| ër bræchet | sie bræchent | ër bræche | sie bræchen | ||
| preterite | ich bræchete ich brāchete |
wir bræcheten wir brācheten |
ii | ich bræchete ich brāchete |
wir bræcheten wir brācheten |
| du bræchetest du brāchetest |
ir bræchetet ir brāchetet |
du bræchetest du brāchetest |
ir bræchetet ir brāchetet | ||
| ër bræchete ër brāchete |
sie bræcheten sie brācheten |
ër bræchete ër brāchete |
sie bræcheten sie brācheten | ||
| imperative | bræche (du) | bræchet (ir) | |||
Composed forms of bræchen (class 2 weak or class 1 weak, auxiliary hān)
| perfect | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| singular | plural | singular | plural | ||
| indicative | ich hān gebræchet ich hān gebrāchet |
wir hān gebræchet wir hān gebrāchet |
subjunctive | ich habe gebræchet ich habe gebrāchet |
wir haben gebræchet wir haben gebrāchet |
| du hāst gebræchet du hāst gebrāchet |
ir hāt gebræchet ir hāt gebrāchet |
du habest gebræchet du habest gebrāchet |
ir habet gebræchet ir habet gebrāchet | ||
| ër hāt gebræchet ër hāt gebrāchet |
sie hānt gebræchet sie hānt gebrāchet |
ër habe gebræchet ër habe gebrāchet |
sie haben gebræchet sie haben gebrāchet | ||
| pluperfect | |||||
| indicative | ich habete gebræchet ich habete gebrāchet |
wir habeten gebræchet wir habeten gebrāchet |
subjunctive | ich habete gebræchet ich habete gebrāchet |
wir habeten gebræchet wir habeten gebrāchet |
| du habetest gebræchet du habetest gebrāchet |
ir habetet gebræchet ir habetet gebrāchet |
du habetest gebræchet du habetest gebrāchet |
ir habetet gebræchet ir habetet gebrāchet | ||
| ër habete gebræchet ër habete gebrāchet |
sie habeten gebræchet sie habeten gebrāchet |
ër habete gebræchet ër habete gebrāchet |
sie habeten gebræchet sie habeten gebrāchet | ||
| future i | |||||
| infinitive | bræchen süln | subjunctive i | ich sul bræchen | wir suln bræchen | |
| du sule bræchen | ir sulet bræchen | ||||
| ër sul bræchen | sie suln bræchen | ||||
| indicative | ich sol bræchen | wir sulen bræchen | subjunctive ii | ich sölte bræchen ich sölde bræchen |
wir sölten bræchen wir sölden bræchen |
| du solt bræchen | ir sulet bræchen | du söltest bræchen du söldest bræchen |
ir söltet bræchen ir söldet bræchen | ||
| ër sol bræchen | sie sulen bræchen | ër sölte bræchen ër sölde bræchen |
sie sölten bræchen sie sölden bræchen | ||
| future ii | |||||
| infinitive | gebræchet hān süln gebrāchet hān süln |
subjunctive i | ich sul gebræchet hān ich sul gebrāchet hān |
wir suln gebræchet hān wir suln gebrāchet hān | |
| du sule gebræchet hān du sule gebrāchet hān |
ir sulet gebræchet hān ir sulet gebrāchet hān | ||||
| ër sul gebræchet hān ër sul gebrāchet hān |
sie suln gebræchet hān sie suln gebrāchet hān | ||||
| indicative | ich sol gebræchet hān ich sol gebrāchet hān |
wir sulen gebræchet hān wir sulen gebrāchet hān |
subjunctive ii | ich sölte gebræchet hān ich sölte gebrāchet hān ich sölde gebræchet hān ich sölde gebrāchet hān |
wir sölten gebræchet hān wir sölten gebrāchet hān wir sölden gebræchet hān wir sölden gebrāchet hān |
| du solt gebræchet hān du solt gebrāchet hān |
ir sulet gebræchet hān ir sulet gebrāchet hān |
du söltest gebræchet hān du söltest gebrāchet hān du söldest gebræchet hān du söldest gebrāchet hān |
ir söltet gebræchet hān ir söltet gebrāchet hān ir söldet gebræchet hān ir söldet gebrāchet hān | ||
| ër sol gebræchet hān ër sol gebrāchet hān |
sie sulen gebræchet hān sie sulen gebrāchet hān |
ër sölte gebræchet hān ër sölte gebrāchet hān ër sölde gebræchet hān ër sölde gebrāchet hān |
sie sölten gebræchet hān sie sölten gebrāchet hān sie sölden gebræchet hān sie sölden gebrāchet hān | ||
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): (before 13th CE) /ˈbræː.xən/
Verb
bræchen
- first/third-person plural preterite subjunctive of brëchen
Categories:
- Middle High German terms with IPA pronunciation
- Middle High German lemmas
- Middle High German verbs
- Middle High German weak verbs
- Middle High German class 2 weak verbs
- Middle High German class 1 weak verbs
- Middle High German verbs using hān as auxiliary
- Middle High German non-lemma forms
- Middle High German verb forms