bordeigen
German
Etymology
Pronunciation
Adjective
bordeigen (strong nominative masculine singular bordeigener, not comparable)
Declension
| number & gender | singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | |||
| predicative | er ist bordeigen | sie ist bordeigen | es ist bordeigen | sie sind bordeigen | |
| strong declension (without article) |
nominative | bordeigener | bordeigene | bordeigenes | bordeigene |
| genitive | bordeigenen | bordeigener | bordeigenen | bordeigener | |
| dative | bordeigenem | bordeigener | bordeigenem | bordeigenen | |
| accusative | bordeigenen | bordeigene | bordeigenes | bordeigene | |
| weak declension (with definite article) |
nominative | der bordeigene | die bordeigene | das bordeigene | die bordeigenen |
| genitive | des bordeigenen | der bordeigenen | des bordeigenen | der bordeigenen | |
| dative | dem bordeigenen | der bordeigenen | dem bordeigenen | den bordeigenen | |
| accusative | den bordeigenen | die bordeigene | das bordeigene | die bordeigenen | |
| mixed declension (with indefinite article) |
nominative | ein bordeigener | eine bordeigene | ein bordeigenes | (keine) bordeigenen |
| genitive | eines bordeigenen | einer bordeigenen | eines bordeigenen | (keiner) bordeigenen | |
| dative | einem bordeigenen | einer bordeigenen | einem bordeigenen | (keinen) bordeigenen | |
| accusative | einen bordeigenen | eine bordeigene | ein bordeigenes | (keine) bordeigenen | |