bogożerca

See also: bogożercą

Polish

Etymology

    From bóg + -o- + żerca. First attested in 1870.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɔ.ɡɔˈʐɛr.t͡sa/
    • Rhymes: -ɛrt͡sa
    • Syllabification: bo‧go‧żer‧ca

    Noun

    bogożerca m pers

    1. (humorous, rare) one who passionately combats the idea of God

    Declension

    Declension of bogożerca
    singular plural
    nominative bogożerca bogożercy, bogożerce1
    genitive bogożercy bogożerców
    dative bogożercy bogożercom
    accusative bogożercę bogożerców
    instrumental bogożercą bogożercami
    locative bogożercy bogożercach
    vocative bogożerco bogożercy

    1Deprecative.

    References

    1. ^ Wiktor Dłużniewski (1870), Powtórny pogląd na dzieje ludzkie przepołowienie 304 1/2 na 152 1/4 letnie epoki czyli promienie równoległe względem siebie 12 epok przedchrześcijańskich. Cz. 2 z. 1-5‎[1], page 28

    Further reading

    • “bogożerca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)