bocianię

Polish

Etymology

    From bocian + -ę. First attested in 1568.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): (normal speech) /bɔˈt͡ɕa.ɲɛ/, (careful speech) /bɔˈt͡ɕa.ɲɛw̃/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛw̃
    • Syllabification: bo‧cia‧nię
    • Homophone: bocianie

    Noun

    bocianię n (diminutive bocianiątko)

    1. storkling, young stork

    Declension

    Declension of bocianię
    singular plural
    nominative bocianię bocianięta
    genitive bocianięcia bocianiąt
    dative bocianięciu bocianiętom
    accusative bocianię bocianięta
    instrumental bocianięciem bocianiętami
    locative bocianięciu bocianiętach
    vocative bocianię bocianięta

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “bocianię”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    2. ^ bocianię in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bocianię”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bocianię”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)