bluźnierca

See also: bluźniercą

Polish

Etymology

    From Middle Polish bluźnierz + Polish -ca. First attested in 1560.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bluʑˈɲɛr.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛrt͡sa
    • Syllabification: bluź‧nier‧ca

    Noun

    bluźnierca m pers

    1. (religion) blasphemer
      bezkarność bluźniercy ― blasphemer's impunity
      skazywać bluźniercę ― to condemn a blasphemer
      ostrzegać przed bluźniercami ― to warn against blasphemers

    Declension

    Declension of bluźnierca
    singular plural
    nominative bluźnierca bluźniercy, bluźnierce1
    genitive bluźniercy bluźnierców
    dative bluźniercy bluźniercom
    accusative bluźniercę bluźnierców
    instrumental bluźniercą bluźniercami
    locative bluźniercy bluźniercach
    vocative bluźnierco bluźniercy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    adjective
    verbs

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “bluźnierca”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading

    • “bluźnierca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bluźnierca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)