blokowiec

Polish

Etymology

    From blok + -owiec. First attested in 1853.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /blɔˈkɔ.vjɛt͡s/
    • Rhymes: -ɔvjɛt͡s
    • Syllabification: blo‧ko‧wiec

    Noun

    blokowiec m pers

    1. (colloquial) block of flats resident

    Declension

    Declension of blokowiec
    singular plural
    nominative blokowiec blokowcy, blokowce1
    genitive blokowca blokowców
    dative blokowcowi blokowcom
    accusative blokowca blokowców
    instrumental blokowcem blokowcami
    locative blokowcu blokowcach
    vocative blokowcze blokowcy

    1Deprecative.

    Noun

    blokowiec m inan

    1. (derogatory) ugly block of flats (residential cuboid building)
      Synonym: bloczydło
      wysoki blokowiec ― a block of flats
      obszerne blokowce ― blocks of flats
      wielkie blokowce ― blocks of flats
      szpetne blokowce ― blocks of flats
      dach blokowca ― a block of flats
      parter blokowca ― a block of flats

    Declension

    Declension of blokowiec
    singular plural
    nominative blokowiec blokowce
    genitive blokowca blokowców
    dative blokowcowi blokowcom
    accusative blokowiec blokowce
    instrumental blokowcem blokowcami
    locative blokowcu blokowcach
    vocative blokowcu blokowce

    Noun

    blokowiec m animal

    1. (colloquial, humorous) block of flats pet (house animal that lives in a block)

    Declension

    Declension of blokowiec
    singular plural
    nominative blokowiec blokowce
    genitive blokowca blokowców
    dative blokowcowi blokowcom
    accusative blokowca blokowce
    instrumental blokowcem blokowcami
    locative blokowcu blokowcach
    vocative blokowcu blokowce

    References

    1. ^ Biblioteka Warszawska‎[1] (in Polish), 1853, page 226

    Further reading

    • “blokowiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “blokowiec”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)