blizenka

See also: blizenką

Polish

Etymology

    From blizna + -ka. First attested in 1806.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bliˈzɛn.ka/
    • Rhymes: -ɛnka
    • Syllabification: bli‧zen‧ka

    Noun

    blizenka f

    1. diminutive of blizna

    Declension

    Declension of blizenka
    singular plural
    nominative blizenka blizenki
    genitive blizenki blizenek
    dative blizence blizenkom
    accusative blizenkę blizenki
    instrumental blizenką blizenkami
    locative blizence blizenkach
    vocative blizenko blizenki

    References

    1. ^ Jerzy Samuel Bandtkie (1806), Słownik dokładny języka polskiego i niemieckiego do podoręcznego używania dla Polaków i Niemców‎[1] (in Polish), page 28
    2. ^ blizenka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “blizenka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)