bleot

Old English

Pronunciation

  • IPA(key): /ble͜oːt/
  • Rhymes: -e͜oːt

Verb

blēot

  1. first/third-person singular preterite indicative of blōtan

Romanian

Etymology

    Borrowed from German blöd.

    Adjective

    bleot m or n (feminine singular bleotă, masculine plural bleoți, feminine/neuter plural bleote)

    1. (dated) stupid

    Declension

    Declension of bleot
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite bleot bleotă bleoți bleote
    definite bleotul bleota bleoții bleotele
    genitive-
    dative
    indefinite bleot bleote bleoți bleote
    definite bleotului bleotei bleoților bleotelor