blagierstwo

Polish

Etymology

    From blagier + -stwo. First attested in 1861.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /blaˈɡjɛr.stfɔ/
    • Rhymes: -ɛrstfɔ
    • Syllabification: bla‧gier‧stwo

    Noun

    blagierstwo n

    1. (literary) blague, fabulation, rodomontade
      Synonyms: blaga, bujda, kłamstwo, nieprawda

    Declension

    Declension of blagierstwo
    singular plural
    nominative blagierstwo blagierstwa
    genitive blagierstwa blagierstw
    dative blagierstwu blagierstwom
    accusative blagierstwo blagierstwa
    instrumental blagierstwem blagierstwami
    locative blagierstwie blagierstwach
    vocative blagierstwo blagierstwa
    adjective
    verbs

    References

    1. ^ Wincenty Statkowski (1861), Odpowiedź Wincentego Statkowskiego Gazetom Polskiéj i Warszawskiéj na uwagi w broszurze: "Słówko o narodowości".‎[1], page 21
    2. ^ blagierstwo in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “blagierstwo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “blagierstwo”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)