blagierka

See also: blagierką

Polish

Etymology

    From blagier + -ka. First attested in 1873.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /blaˈɡjɛr.ka/
    • Rhymes: -ɛrka
    • Syllabification: bla‧gier‧ka

    Noun

    blagierka f (male equivalent blagier)

    1. (literary) female equivalent of blagier (“blagger, fabulist”)
      Synonym: bajerantka

    Declension

    Declension of blagierka
    singular plural
    nominative blagierka blagierki
    genitive blagierki blagierek
    dative blagierce blagierkom
    accusative blagierkę blagierki
    instrumental blagierką blagierkami
    locative blagierce blagierkach
    vocative blagierko blagierki
    adjective
    verbs

    References

    1. ^ Gazeta Narodowa‎[1], number R.12, nr 105, 1873, page 2
    2. ^ blagierka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “blagierka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)