bladaczka

See also: bladaczką

Polish

Etymology

    From blady + -aczka. First attested in 1849.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /blaˈdat͡ʂ.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ʂka
    • Syllabification: bla‧dacz‧ka

    Noun

    bladaczka f

    1. (dated, pathology) chlorosis
      Synonyms: blednica, chloroza

    Declension

    Declension of bladaczka
    singular
    nominative bladaczka
    genitive bladaczki
    dative bladaczce
    accusative bladaczkę
    instrumental bladaczką
    locative bladaczce
    vocative bladaczko
    adjectives
    verbs

    References

    1. ^ Tygodnik Rolniczo-Przemysłowy‎[1], number R.12, nr 19, 1849
    2. ^ bladaczka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bladaczka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)