biuralista

See also: biuralistą

Polish

Etymology

    Borrowed from French buraliste.[1] By surface analysis, biuro + -ista. First attested in 1807.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bju.raˈlis.ta/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ista
    • Syllabification: biu‧ra‧lis‧ta

    Noun

    biuralista m pers (female equivalent biuralistka)

    1. office worker

    Declension

    Declension of biuralista
    singular plural
    nominative biuralista biuraliści, biuralisty1
    genitive biuralisty biuralistów
    dative biuraliście biuralistom
    accusative biuralistę biuralistów
    instrumental biuralistą biuralistami
    locative biuraliście biuralistach
    vocative biuralisto biuraliści

    1Deprecative.

    Derived terms

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “biuralista”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Dziennik Urzędowy Komisariatu Rządu na M. Stoł. Warszawę. R.6‎[1], number 29, 1807, page 1

    Further reading

    • “biuralista”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biuralista”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)