bitumiczny

Polish

Etymology

    From bitum + -iczny. First attested in 1782.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.tuˈmit͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂnɘ
    • Syllabification: bi‧tu‧micz‧ny

    Adjective

    bitumiczny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) bituminous
      Synonym: bitumowy
      skała bitumiczna ― bituminous rock

    Declension

    Declension of bitumiczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bitumiczny bitumiczna bitumiczne bitumiczni bitumiczne
    genitive bitumicznego bitumicznej bitumicznego bitumicznych
    dative bitumicznemu bitumicznej bitumicznemu bitumicznym
    accusative bitumicznego bitumiczny bitumiczną bitumiczne bitumicznych bitumiczne
    instrumental bitumicznym bitumiczną bitumicznym bitumicznymi
    locative bitumicznym bitumicznej bitumicznym bitumicznych

    Derived terms

    adjectives
    verb

    References

    1. ^ Gaspard le Compasseur de Créquy-Montfort Courtivron (1782), Nauka O Gatunkach I Szukaniu Rudy Żelazney, Topieniu Iey W Piecach Wielkich i Dymarkach, Robieniu Miechów Drewnianych, Stawianiu Pieców Na Topienie Rudy; O Fryszerkach i Fryszowaniu Żelaza Surowego, Laniu Naczyn Żelaznych; O Robieniu Stali Z Żelaza Ciągłego Albo Surowego‎[1], page 27
    2. ^ bitumiczny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bitumiczny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)