binokularny

Polish

Etymology

    From binokular + -ny. First attested in 1862.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.nɔ.kuˈlar.nɘ/
    • Rhymes: -arnɘ
    • Syllabification: bi‧no‧ku‧lar‧ny

    Adjective

    binokularny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) binocular (using two eyes or viewpoints)
      Synonym: binokularowy
      teleskop binokularny ― binocular telescope
      mikroskop binokularny ― binocular microscope

    Declension

    Declension of binokularny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative binokularny binokularna binokularne binokularni binokularne
    genitive binokularnego binokularnej binokularnego binokularnych
    dative binokularnemu binokularnej binokularnemu binokularnym
    accusative binokularnego binokularny binokularną binokularne binokularnych binokularne
    instrumental binokularnym binokularną binokularnym binokularnymi
    locative binokularnym binokularnej binokularnym binokularnych
    adjective

    References

    1. ^ Tygodnik Lekarski. R. 6‎[1], number 40, 1862, page 350
    2. ^ binokularny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading