biltrafik

Swedish

Etymology

Compound of bil +‎ trafik. Cognate of Norwegian Bokmål and Norwegian Nynorsk biltrafikk.

Noun

biltrafik c (uncountable)

  1. car trafic, vehicular trafic

Declension

Declension of biltrafik
nominative genitive
singular indefinite biltrafik biltrafiks
definite biltrafiken biltrafikens
plural indefinite — —
definite — —
  • biltrafikant

Further reading

  • “biltrafik”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)