bilingwalny

Polish

Etymology

    From English bilingual + Polish -ny.[1] By surface analysis, bilingwizm + -alny. First attested in 1968.[2][3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.liŋˈɡval.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: bi‧lin‧gwal‧ny

    Adjective

    bilingwalny (not comparable, no derived adverb)

    1. bilingual (speaking two languages)
      Synonym: dwujęzyczny

    Declension

    Declension of bilingwalny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bilingwalny bilingwalna bilingwalne bilingwalni bilingwalne
    genitive bilingwalnego bilingwalnej bilingwalnego bilingwalnych
    dative bilingwalnemu bilingwalnej bilingwalnemu bilingwalnym
    accusative bilingwalnego bilingwalny bilingwalną bilingwalne bilingwalnych bilingwalne
    instrumental bilingwalnym bilingwalną bilingwalnym bilingwalnymi
    locative bilingwalnym bilingwalnej bilingwalnym bilingwalnych

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “bilingwalny”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Edward Balcerzan (1968), Styl i poetyka twórczości dwujęzycznej Brunona Jasieńskiego: z zagadnień teorii przekładu‎[1] (in Polish), page 218
    3. ^ bilingwalny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading