bilinbrott
Swedish
Etymology
Noun
bilinbrott n
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | bilinbrott | bilinbrotts |
| definite | bilinbrottet | bilinbrottets | |
| plural | indefinite | bilinbrott | bilinbrotts |
| definite | bilinbrotten | bilinbrottens |
Further reading
- “bilinbrott”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)