bilateralny

Polish

Etymology

    From French bilatéral + Polish -ny.[1] By surface analysis, bi- + lateralny. First attested in 1791.[2][3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.la.tɛˈral.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: bi‧la‧te‧ral‧ny

    Adjective

    bilateralny (not comparable, derived adverb bilateralnie)

    1. (politics) bilateral
      Synonym: dwustronny
      Antonyms: jednostronny, unilateralny
      bilateralny kontakt ― bilateral contact
      bilateralny sojusz ― bilateral alliance
      bilateralny układ ― bilateral deal
      bilateralna współpraca ― bilateral cooperation
      bilateralne porozumienia ― bilateral agreements
      bilateralne relacje ― bilateral relations
      bilateralne rozmowy ― bilateral converations

    Declension

    Declension of bilateralny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bilateralny bilateralna bilateralne bilateralni bilateralne
    genitive bilateralnego bilateralnej bilateralnego bilateralnych
    dative bilateralnemu bilateralnej bilateralnemu bilateralnym
    accusative bilateralnego bilateralny bilateralną bilateralne bilateralnych bilateralne
    instrumental bilateralnym bilateralną bilateralnym bilateralnymi
    locative bilateralnym bilateralnej bilateralnym bilateralnych
    adjective

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “bilateralny”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Rozgraniczenie normalne w Wielkim Xięstwie Litewskim : prawo dnia 1. miesiąca grudnia roku‎[1], 1791, page 58
    3. ^ bilateralny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bilateralny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bilateralny”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)