bilabialny

Polish

Etymology

    From bi- + labialny. First attested in 1903.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.laˈbjal.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: bi‧la‧bial‧ny

    Adjective

    bilabialny (not comparable, no derived adverb)

    1. (phonetics, of a sound) bilabial (articulated with both lips)
      Synonym: dwuwargowy

    Declension

    Declension of bilabialny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bilabialny bilabialna bilabialne bilabialni bilabialne
    genitive bilabialnego bilabialnej bilabialnego bilabialnych
    dative bilabialnemu bilabialnej bilabialnemu bilabialnym
    accusative bilabialnego bilabialny bilabialną bilabialne bilabialnych bilabialne
    instrumental bilabialnym bilabialną bilabialnym bilabialnymi
    locative bilabialnym bilabialnej bilabialnym bilabialnych

    References

    1. ^ Edward Klich (1903), Teksty białoruskie z powiatu nowogródzkiego‎[1], page 6
    2. ^ bilabialny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bilabialny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)