bigiel

Polish

Etymology

    Borrowed from German Bügel, from Middle High German bügele.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbi.ɡjɛl/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -iɡjɛl
    • Syllabification: bi‧giel

    Noun

    bigiel m inan

    1. (literary) verve, vigor, zest
      Synonyms: (literary) animusz, wigor, werwa, zapał
      z biglem ― with gusto

    Declension

    Declension of bigiel
    singular plural
    nominative bigiel bigle
    genitive bigla bigli, biglów
    dative biglowi biglom
    accusative bigiel bigle
    instrumental biglem biglami
    locative biglu biglach
    vocative biglu bigle

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “bigiel”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN

    Further reading

    • “bigiel”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bigiel”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)