animusz

Polish

Alternative forms

Etymology

    Learned borrowing from Latin animus.[1][2][3] First attested in 1585.[4]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈɲi.muʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -imuʂ
    • Syllabification: a‧ni‧musz

    Noun

    animusz m inan

    1. (literary) energy, vigor, pep, spirit
      Synonyms: (literary) bigiel, wigor, werwa, zapał
    2. (obsolete) anger, rage
    3. (obsolete) pride
    4. (Middle Polish) soul, heart, mind, essence of being
      Synonym: dusza
    5. (Middle Polish) intention, want
      Synonyms: chęć, zamiar
    6. (Middle Polish) opinion, thought, impression

    Declension

    Declension of animusz
    singular
    nominative animusz
    genitive animuszu
    dative animuszowi
    accusative animusz
    instrumental animuszem
    locative animuszu
    vocative animuszu

    Collocations

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “animusz”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “animusz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “animusz”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    4. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “animusz, animus”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading