bielinek

Polish

Etymology

    From biały + -inek. First attested in 1831.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛˈli.nɛk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -inɛk
    • Syllabification: bie‧li‧nek

    Noun

    bielinek m animal

    1. white (any butterfly of the family Pieridae)
      pospolity bielinek ― a common white

    Declension

    Declension of bielinek
    singular plural
    nominative bielinek bielinki
    genitive bielinka bielinków
    dative bielinkowi bielinkom
    accusative bielinka bielinki
    instrumental bielinkiem bielinkami
    locative bielinku bielinkach
    vocative bielinku bielinki

    Derived terms

    References

    1. ^ The Review of Applied Entomology: Agricultural. Series A‎[1], 1831, page 236
    2. ^ bielinek in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bielinek”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bielinek”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)