bielicowy

Polish

Etymology

    From bielica + -owy. First attested in 1874, but in common usage only as of 1951.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛ.liˈt͡sɔ.vɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: bie‧li‧co‧wy

    Adjective

    bielicowy (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) podzolic

    Declension

    Declension of bielicowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bielicowy bielicowa bielicowe bielicowi bielicowe
    genitive bielicowego bielicowej bielicowego bielicowych
    dative bielicowemu bielicowej bielicowemu bielicowym
    accusative bielicowego bielicowy bielicową bielicowe bielicowych bielicowe
    instrumental bielicowym bielicową bielicowym bielicowymi
    locative bielicowym bielicowej bielicowym bielicowych
    adjective

    References

    1. ^ Czas‎[1], number 116, 1874, page 1
    2. ^ bielicowy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bielicowy”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)