bielica

See also: bielicą, Bielica, and Bielicą

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish bielica, from Proto-Slavic *bělica. By surface analysis, biały +‎ -ica.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /bjɛˈli.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: bie‧li‧ca
    • Homophone: Bielica

    Noun

    bielica f (related adjective bielicowy)

    1. podzol
    2. (rare) alternative form of bylica (“artemisia”)
    3. (Near Masovian) type of poor, sandy, and inferior soil

    Declension

    Declension of bielica
    singular plural
    nominative bielica bielice
    genitive bielicy bielic
    dative bielicy bielicom
    accusative bielicę bielice
    instrumental bielicą bielicami
    locative bielicy bielicach
    vocative bielico bielice

    Derived terms

    adjective

    Further reading

    • “bielica”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • Władysław Matlakowski (1891), “bielica”, in “Zbiór wyrazów ludowych dawnej ziemi czerskiej”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności‎[2], volume 4, Krakow: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 363