bielaczy

Polish

Etymology

    From bielak + -y. First attested in 1904.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛˈla.t͡ʂɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ʂɘ
    • Syllabification: bie‧la‧czy

    Adjective

    bielaczy (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, medicine) albino, albinism
      Synonym: albinotyczny

    Declension

    Declension of bielaczy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bielaczy bielacza bielacze bielaczy bielacze
    genitive bielaczego bielaczej bielaczego bielaczych
    dative bielaczemu bielaczej bielaczemu bielaczym
    accusative bielaczego bielaczy bielaczą bielacze bielaczych bielacze
    instrumental bielaczym bielaczą bielaczym bielaczymi
    locative bielaczym bielaczej bielaczym bielaczych
    adjective

    References

    1. ^ bielaczy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bielaczy”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)