bidinar

Romanian

Etymology

    From bidinea + -ar.

    Noun

    bidinar m (plural bidinari)

    1. brushmaker

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bidinar bidinarul bidinari bidinarii
    genitive-dative bidinar bidinarului bidinari bidinarilor
    vocative bidinarule bidinarilor

    References

    • bidinar in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN