bibliografka

See also: bibliografką

Polish

Etymology

    From bibliograf + -ka. First attested in 1905.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.bljɔˈɡraf.ka/
    • Rhymes: -afka
    • Syllabification: bi‧blio‧graf‧ka

    Noun

    bibliografka f (male equivalent bibliograf)

    1. female equivalent of bibliograf (“bibliographer”)

    Declension

    Declension of bibliografka
    singular plural
    nominative bibliografka bibliografki
    genitive bibliografki bibliografek
    dative bibliografce bibliografkom
    accusative bibliografkę bibliografki
    instrumental bibliografką bibliografkami
    locative bibliografce bibliografkach
    vocative bibliografko bibliografki

    References

    1. ^ bibliografka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading