bibliograf

Danish

Etymology

Likely Borrowed from French bibliographe.

Noun

bibliograf c (singular definite bibliografen, plural indefinite bibliografer)

  1. bibliographer

Declension

Declension of bibliograf
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative bibliograf bibliografen bibliografer bibliograferne
genitive bibliografs bibliografens bibliografers bibliografernes

Polish

Etymology

    Back-formation from bibliografia. First attested in 1801.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /biˈbljɔ.ɡraf/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔɡraf
    • Syllabification: bi‧blio‧graf

    Noun

    bibliograf m pers (female equivalent bibliografka)

    1. bibliographer

    Declension

    Declension of bibliograf
    singular plural
    nominative bibliograf bibliografowie, bibliografy1
    genitive bibliografa bibliografów
    dative bibliografowi bibliografom
    accusative bibliografa bibliografów
    instrumental bibliografem bibliografami
    locative bibliografie bibliografach
    vocative bibliografie bibliografowie

    1Deprecative.

    References

    1. ^ Władysław Knapiński (326), Materiały, notatki i wycinki z gazet ks. Władysława Knapińskiego, dotyczące zakonów w Polsce i za granicą, zbierane do prac autorskich i redakcyjnych‎[1], page 1801
    2. ^ bibliograf in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bibliograf”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bibliograf”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French bibliographe. By surface analysis, biblio- + -graf.

      Noun

      bibliograf m (plural bibliografi)

      1. bibliographer

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative bibliograf bibliograful bibliografi bibliografii
      genitive-dative bibliograf bibliografului bibliografi bibliografilor
      vocative bibliografule bibliografilor

      Volapük

      Noun

      bibliograf (genitive bibliografa, plural bibliografs)

      1. bibliography

      Declension

      Declension of bibliograf
      Singular Plural
      Nominative bibliograf bibliografs
      Genitive bibliografa bibliografas
      Dative bibliografe bibliografes
      Accusative bibliografi bibliografis
      Predicative1 bibliografu bibliografus
      Vocative o bibliograf o bibliografs
      1. Introduced in Volapük Nulik.

      Derived terms

      • bibliografan
      • bibliografik