biber

See also: Biber, bīber, and bibər

Crimean Tatar

Etymology

Turkish biber, from Greek πιπέρι (pipéri).

Noun

biber

  1. pepper

Declension

Declension of biber
singular plural
nominative biber biberler
genitive biberniñ biberlerniñ
dative biberge biberlerge
accusative biberni biberlerni
locative biberde biberlerde
ablative biberden biberlerden

References

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, →ISBN
  • “biber”, in Luğatçıq (in Russian)

Interlingua

Verb

biber

  1. to drink

Conjugation

    Conjugation of biber
infinitive biber
participle present perfect
bibente bibite
active simple perfect
present bibe ha bibite
past bibeva habeva bibite
future bibera habera bibite
conditional biberea haberea bibite
imperative bibe —
passive simple perfect
present es bibite ha essite bibite
past esseva bibite habeva essite bibite
future essera bibite habera essite bibite
conditional esserea bibite haberea essite bibite
imperative sia bibite —

Latin

Alternative forms

  • biberis, bibera, biberium, bibarium

Etymology

From the infinitive bibere (“to drink”).

Pronunciation

Noun

biber f (genitive biberis); third declension

  1. a drink, beverage.

Declension

Third-declension noun.

singular plural
nominative biber biberēs
genitive biberis biberum
dative biberī biberibus
accusative biberem biberēs
ablative bibere biberibus
vocative biber biberēs

Derived terms

References

Romanian

Etymology

    Borrowed from German Biber.

    Noun

    biber m (plural biberi)

    1. beaver

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative biber biberul biberi biberii
    genitive-dative biber biberului biberi biberilor
    vocative biberule biberilor

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish ببر (biber), from Greek πιπέρι, πιπεριά (pipéri, piperiá).

    Pronunciation

    • IPA(key): /bǐber/
    • Hyphenation: bi‧ber

    Noun

    bìber m inan (Cyrillic spelling бѝбер)

    1. (uncountable) pepper (spice)

    Declension

    Synonyms

    References

    • “biber”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

    Silesian

    Etymology

      Borrowed from German Biber. Doublet of bober.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈbi.bɛr/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ibɛr
      • Syllabification: bi‧ber

      Noun

      biber m animal

      1. beaver (mammal of the genus Castor)
        Synonym: bober

      Declension

      Declension of biber
      singular plural
      nominative biber bibry
      genitive bibra bibrōw
      dative bibrowi bibrōm
      accusative bibra bibry/bibrōw
      instrumental bibrym bibrami/bibrōma
      locative bibrze bibrach
      vocative bibrze bibry

      Further reading

      • biber in silling.org
      • Bogdan Kallus (2020), “bóbr”, in Słownik Gōrnoślōnskij Gŏdki, IV edition, Chorzów: Pro Loquela Silesiana, →ISBN, page 221
      • Aleksandra Wencel (2023), “biber”, in Dykcjůnôrz ślų̊sko-polski, page 56
      • Eugeniusz Kosmała (2023), “1706. bóbr”, in Dykcjōnôrz Polsko-Ślonskiy (in Silesian), b, page 72

      Turkish

      Etymology

      From Ottoman Turkish ببر (biber), from Greek πιπέρι, πιπεριά (pipéri, piperiá).

      Pronunciation

      • Audio:(file)

      Noun

      biber (definite accusative biberi, plural biberler)

      1. pepper (vegetable, plant, and spice)

      Declension

      Declension of biber
      singular plural
      nominative biber biberler
      definite accusative biberi biberleri
      dative bibere biberlere
      locative biberde biberlerde
      ablative biberden biberlerden
      genitive biberin biberlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular biberim biberlerim
      2nd singular biberin biberlerin
      3rd singular biberi biberleri
      1st plural biberimiz biberlerimiz
      2nd plural biberiniz biberleriniz
      3rd plural biberleri biberleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular biberimi biberlerimi
      2nd singular biberini biberlerini
      3rd singular biberini biberlerini
      1st plural biberimizi biberlerimizi
      2nd plural biberinizi biberlerinizi
      3rd plural biberlerini biberlerini
      dative
      singular plural
      1st singular biberime biberlerime
      2nd singular biberine biberlerine
      3rd singular biberine biberlerine
      1st plural biberimize biberlerimize
      2nd plural biberinize biberlerinize
      3rd plural biberlerine biberlerine
      locative
      singular plural
      1st singular biberimde biberlerimde
      2nd singular biberinde biberlerinde
      3rd singular biberinde biberlerinde
      1st plural biberimizde biberlerimizde
      2nd plural biberinizde biberlerinizde
      3rd plural biberlerinde biberlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular biberimden biberlerimden
      2nd singular biberinden biberlerinden
      3rd singular biberinden biberlerinden
      1st plural biberimizden biberlerimizden
      2nd plural biberinizden biberlerinizden
      3rd plural biberlerinden biberlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular biberimin biberlerimin
      2nd singular biberinin biberlerinin
      3rd singular biberinin biberlerinin
      1st plural biberimizin biberlerimizin
      2nd plural biberinizin biberlerinizin
      3rd plural biberlerinin biberlerinin

      Derived terms

      Further reading