bezwolny

Polish

Etymology

    From bez- + wolny. First attested in 1769.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛzˈvɔl.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔlnɘ
    • Syllabification: bez‧wol‧ny

    Adjective

    bezwolny (not comparable, derived adverb bezwolnie)

    1. will-less (lacking volition, not exercising one's will)
    2. supine (reluctant to take action)

    Declension

    Declension of bezwolny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bezwolny bezwolna bezwolne bezwolni bezwolne
    genitive bezwolnego bezwolnej bezwolnego bezwolnych
    dative bezwolnemu bezwolnej bezwolnemu bezwolnym
    accusative bezwolnego bezwolny bezwolną bezwolne bezwolnych bezwolne
    instrumental bezwolnym bezwolną bezwolnym bezwolnymi
    locative bezwolnym bezwolnej bezwolnym bezwolnych

    Derived terms

    verb

    References

    1. ^ “bezwolny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    2. ^ bezwolny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bezwolny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bezwolny”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)