bezwolnie

Polish

Etymology

    From bezwolny + -ie. First attested in 1807.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛzˈvɔl.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔlɲɛ
    • Syllabification: bez‧wol‧nie

    Adverb

    bezwolnie (not comparable)

    1. will-lessly
      bezwolnie poddać się/poddawać się czemuś ― to succumb to something willlessly
    adjective
    verb

    References

    1. ^ Samuel Bogumił Linde (1807), Słownik języka polskiego: A - L - Volume 1‎[1], page 90‎[2]
    2. ^ bezwolnie in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bezwolnie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bezwolnie”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)