bezwinny

Old Polish

Etymology

    From bez- + wina + -ny. First attested in the 14th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /bɛzvinniː/
    • IPA(key): (15th CE) /bɛzvinni/

    Adjective

    bezwinny

    1. (attested in Lesser Poland) innocent (not guilty)
      Synonyms: czysty, niepowinny, niewinny, niewinowaty, prawy, przezwinny, sprawiedliwy
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 17, 28, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        S møszem bezwinnim bezvinni bødzesz
        [S mężem bezwinnym bezwinny będziesz]

    Derived terms

    References