bezterminowo

Polish

Etymology

    From bezterminowy + -o. First attested in 1862.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛs.tɛr.miˈnɔ.vɔ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɔ
    • Syllabification: bez‧ter‧mi‧no‧wo

    Adverb

    bezterminowo (not comparable)

    1. termlessly, indefinitely, open-endedly
      bezterminowo obowiązywać ― to be in force indefinitely
      bezterminowo odroczyć ― to hold off indefinitely
      bezterminowo przedłużyć ― to renew indefinitely
      bezterminowo trwać ― to last indefinitely
      bezterminowo zostać ― to stay indefinitely
    adjective

    References

    1. ^ “bezterminowo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    2. ^ bezterminowo in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bezterminowo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bezterminowo”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)