bezprawy

Old Polish

Etymology

    From bez- + prawo + -y. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /bɛspraviː/
    • IPA(key): (15th CE) /bɛspravi/

    Adjective

    bezprawy

    1. illegal, unlawful
      Synonym: bezprawy
      • 1972 [15th century], Józef Reczek, Wacław Twardzik, editors, Najstarsze staropolskie tłumaczenie ortyli magdeburskich wg rkpsu nr 50, pages 21, 1:
        Gdy woyth foldruge o glowa, czyaszkye rany albo o ktorakoly bezprawą rzecz syrothną
        [Gdy wojt fołdruje o głowę, ciężkie rany albo o ktorąkoli bezprawą rzecz sirotną]
    adjectives
    adverbs

    References