bezobjawowy

Polish

Etymology

    From bez- + objaw + -owy. First attested in 1904.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛz.ɔ.bjaˈvɔ.vɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: bez‧o‧bja‧wo‧wy

    Adjective

    bezobjawowy (not comparable, derived adverb bezobjawowo)

    1. (medicine) asymptomatic, symptomless
      • 2021 May 19, “COVID-19 u ciężarnych: Powikłania są jak bomba atomowa”, in Rzeczpospolita‎[1], archived from the original on 22 December 2021:
        Dr Tulimowski informuje, że z dostępnych danych wynika, iż bezobjawowy przebieg COVID-19 w ciąży dotyczy 79 - 80 proc. ciężarnych
        Dr. Tulimowski informs us that from available data, it appears that an asymptomatic course of COVID-19 during pregnancy affects 79 - 80 percent of pregnant women.

    Declension

    Declension of bezobjawowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bezobjawowy bezobjawowa bezobjawowe bezobjawowi bezobjawowe
    genitive bezobjawowego bezobjawowej bezobjawowego bezobjawowych
    dative bezobjawowemu bezobjawowej bezobjawowemu bezobjawowym
    accusative bezobjawowego bezobjawowy bezobjawową bezobjawowe bezobjawowych bezobjawowe
    instrumental bezobjawowym bezobjawową bezobjawowym bezobjawowymi
    locative bezobjawowym bezobjawowej bezobjawowym bezobjawowych

    Derived terms

    References

    1. ^ bezobjawowy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bezobjawowy”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bezobjawowy”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)