bezobjawowiec

Polish

Etymology

    From bez- + objaw + -owiec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛz.ɔ.bjaˈvɔ.vjɛt͡s/
    • Rhymes: -ɔvjɛt͡s
    • Syllabification: bez‧o‧bja‧wo‧wiec

    Noun

    bezobjawowiec m pers

    1. (colloquial, medicine) asymptomatic person
      Coordinate terms: objawowiec, skąpoobjawowiec

    Declension

    Declension of bezobjawowiec
    singular plural
    nominative bezobjawowiec bezobjawowcy, bezobjawowce1
    genitive bezobjawowca bezobjawowców
    dative bezobjawowcowi bezobjawowcom
    accusative bezobjawowca bezobjawowców
    instrumental bezobjawowcem bezobjawowcami
    locative bezobjawowcu bezobjawowcach
    vocative bezobjawowcze bezobjawowcy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “bezobjawowiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • bezobjawowiec at Obserwatorium Językowe Uniwersytetu Warszawskiego