benedyktyn

Polish

Etymology

Learned borrowing from Ecclesiastical Latin benedictus. Named after Italian 6th century Saint Benedict of Nursia (Latin: Benedictus Nursiae).

Pronunciation

  • IPA(key): /bɛ.nɛˈdɘk.tɘn/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɘktɘn
  • Syllabification: be‧ne‧dyk‧tyn

Noun

benedyktyn m pers (female equivalent benedyktynka)

  1. (Roman Catholicism) Benedictine (monk belonging to the order founded by Saint Benedict of Nursia)

Declension

Declension of benedyktyn
singular plural
nominative benedyktyn benedyktyni, benedyktyny1
genitive benedyktyna benedyktynów
dative benedyktynowi benedyktynom
accusative benedyktyna benedyktynów
instrumental benedyktynem benedyktynami
locative benedyktynie benedyktynach
vocative benedyktynie benedyktyni

1Deprecative.

Noun

benedyktyn m inan

  1. Benedictine (type of liqueur originating from the Benedictine cloister of Fécamp in France)
    Synonym: benedyktynka

Declension

Declension of benedyktyn
singular
nominative benedyktyn
genitive benedyktynu
dative benedyktynowi
accusative benedyktyn
instrumental benedyktynem
locative benedyktynie
vocative benedyktynie

Derived terms

Further reading

  • “benedyktyn”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “benedyktyn”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)