benedykcja

See also: benedykcją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Ecclesiastical Latin benedictio, benedictionis.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛ.nɛˈdɘk.t͡sja/
    • Rhymes: -ɘkt͡sja
    • Syllabification: be‧ne‧dyk‧cja

    Noun

    benedykcja f

    1. (Christianity) benediction
      Synonym: błogosławieństwo

    Declension

    Declension of benedykcja
    singular plural
    nominative benedykcja benedykcje
    genitive benedykcji benedykcji, benedykcyj1
    dative benedykcji benedykcjom
    accusative benedykcję benedykcje
    instrumental benedykcją benedykcjami
    locative benedykcji benedykcjach
    vocative benedykcjo benedykcje

    1Archaic.

    Further reading

    • “benedykcja”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)