belitură

Romanian

Etymology

    From belit + -tură.

    Noun

    belitură f (plural belituri)

    1. scratch

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative belitură belitura belituri beliturile
    genitive-dative belituri beliturii belituri beliturilor
    vocative belitură, belituro beliturilor