bedriegbaar
Dutch
Etymology
From bedriegen (“to deceive”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈdriːɣ.baːr/
- Hyphenation: be‧drieg‧baar
Adjective
bedriegbaar (comparative bedriegbaarder, superlative bedriegbaarst)
Declension
| Declension of bedriegbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bedriegbaar | |||
| inflected | bedriegbare | |||
| comparative | bedriegbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bedriegbaar | bedriegbaarder | het bedriegbaarst het bedriegbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bedriegbare | bedriegbaardere | bedriegbaarste |
| n. sing. | bedriegbaar | bedriegbaarder | bedriegbaarste | |
| plural | bedriegbare | bedriegbaardere | bedriegbaarste | |
| definite | bedriegbare | bedriegbaardere | bedriegbaarste | |
| partitive | bedriegbaars | bedriegbaarders | — | |