beartaigh

Irish

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

beartaigh (present analytic beartaíonn, future analytic beartóidh, verbal noun beartú, past participle beartaithe)

  1. (transitive, literary) cast
  2. (transitive) poise, brandish
  3. (transitive) plan, contrive; consider
  4. (transitive, with ar) decide (upon)
Conjugation
Conjugation of beartaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present beartaím beartaíonn tú;
beartaír†
beartaíonn sé, sí beartaímid;
beartaíonn muid
beartaíonn sibh beartaíonn siad;
beartaíd†
a bheartaíonn; a bheartaíos beartaítear
past bheartaigh mé; bheartaíos bheartaigh tú; bheartaís bheartaigh sé, sí bheartaíomar; bheartaigh muid bheartaigh sibh; bheartaíobhair bheartaigh siad; bheartaíodar a bheartaigh beartaíodh
past habitual bheartaínn /
beartaínn‡
bheartaíteá /
beartaíteá‡
bheartaíodh sé, sí /
beartaíodh sé, sí‡
bheartaímis; bheartaíodh muid /
beartaímis‡; beartaíodh muid‡
bheartaíodh sibh /
beartaíodh sibh‡
bheartaídís; bheartaíodh /
beartaídís‡; beartaíodh siad‡
a bheartaíodh bheartaítí /
beartaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future beartóidh mé;
beartód;
beartóchaidh mé†
beartóidh tú;
beartóir†;
beartóchaidh tú†
beartóidh sé, sí;
beartóchaidh sé, sí†
beartóimid;
beartóidh muid;
beartóchaimid†;
beartóchaidh muid†
beartóidh sibh;
beartóchaidh sibh†
beartóidh siad;
beartóid†;
beartóchaidh siad†
a bheartóidh; a bheartós; a bheartóchaidh†; a bheartóchas† beartófar; beartóchar†
conditional bheartóinn; bheartóchainn† /
beartóinn‡; beartóchainn†‡
bheartófá; bheartóchthᆠ/
beartófá‡; beartóchthᆇ
bheartódh sé, sí; bheartóchadh sé, s토/
beartódh sé, sí‡; beartóchadh sé, s톇
bheartóimis; bheartódh muid; bheartóchaimis†; bheartóchadh muid† /
beartóimis‡; beartódh muid‡; beartóchaimis†‡; beartóchadh muid†‡
bheartódh sibh; bheartóchadh sibh† /
beartódh sibh‡; beartóchadh sibh†‡
bheartóidís; bheartódh siad; bheartóchaidís†; bheartóchadh siad† /
beartóidís‡; beartódh siad‡; beartóchaidís†‡; beartóchadh siad†‡
a bheartódh; a bheartóchadh† bheartófaí; bheartóchtha토/
beartófaí‡; beartóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mbeartaí mé;
go mbeartaíod†
go mbeartaí tú;
go mbeartaír†
go mbeartaí sé, sí go mbeartaímid;
go mbeartaí muid
go mbeartaí sibh go mbeartaí siad;
go mbeartaíd†
— go mbeartaítear
past dá mbeartaínn dá mbeartaíteá dá mbeartaíodh sé, sí dá mbeartaímis;
dá mbeartaíodh muid
dá mbeartaíodh sibh dá mbeartaídís;
dá mbeartaíodh siad
— dá mbeartaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— beartaím beartaigh beartaíodh sé, sí beartaímis beartaígí;
beartaídh†
beartaídís — beartaítear
past participle beartaithe
verbal noun beartú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

beartaigh

  1. inflection of beartach (“scheming; contriving”):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of beartaigh
radical lenition eclipsis
beartaigh bheartaigh mbeartaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading