bealaigh

See also: béalaigh

Irish

Pronunciation

  • (Munster) IPA(key): /ˈbʲal̪ˠɪɟ/
  • (Galway) IPA(key): /ˈbʲalˠə/
  • (Mayo) IPA(key): /ˈbʲalˠiː/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈbʲalˠi/[1]

Etymology 1

From bealadh +‎ -igh.

Verb

bealaigh (present analytic bealaíonn, future analytic bealóidh, verbal noun bealú, past participle bealaithe)

  1. (transitive) to grease
Conjugation
Conjugation of bealaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present bealaím bealaíonn tú;
bealaír†
bealaíonn sé, sí bealaímid;
bealaíonn muid
bealaíonn sibh bealaíonn siad;
bealaíd†
a bhealaíonn; a bhealaíos bealaítear
past bhealaigh mé; bhealaíos bhealaigh tú; bhealaís bhealaigh sé, sí bhealaíomar; bhealaigh muid bhealaigh sibh; bhealaíobhair bhealaigh siad; bhealaíodar a bhealaigh bealaíodh
past habitual bhealaínn /
bealaínn‡
bhealaíteá /
bealaíteá‡
bhealaíodh sé, sí /
bealaíodh sé, sí‡
bhealaímis; bhealaíodh muid /
bealaímis‡; bealaíodh muid‡
bhealaíodh sibh /
bealaíodh sibh‡
bhealaídís; bhealaíodh /
bealaídís‡; bealaíodh siad‡
a bhealaíodh bhealaítí /
bealaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future bealóidh mé;
bealód;
bealóchaidh mé†
bealóidh tú;
bealóir†;
bealóchaidh tú†
bealóidh sé, sí;
bealóchaidh sé, sí†
bealóimid;
bealóidh muid;
bealóchaimid†;
bealóchaidh muid†
bealóidh sibh;
bealóchaidh sibh†
bealóidh siad;
bealóid†;
bealóchaidh siad†
a bhealóidh; a bhealós; a bhealóchaidh†; a bhealóchas† bealófar; bealóchar†
conditional bhealóinn; bhealóchainn† /
bealóinn‡; bealóchainn†‡
bhealófá; bhealóchthᆠ/
bealófá‡; bealóchthᆇ
bhealódh sé, sí; bhealóchadh sé, s토/
bealódh sé, sí‡; bealóchadh sé, s톇
bhealóimis; bhealódh muid; bhealóchaimis†; bhealóchadh muid† /
bealóimis‡; bealódh muid‡; bealóchaimis†‡; bealóchadh muid†‡
bhealódh sibh; bhealóchadh sibh† /
bealódh sibh‡; bealóchadh sibh†‡
bhealóidís; bhealódh siad; bhealóchaidís†; bhealóchadh siad† /
bealóidís‡; bealódh siad‡; bealóchaidís†‡; bealóchadh siad†‡
a bhealódh; a bhealóchadh† bhealófaí; bhealóchtha토/
bealófaí‡; bealóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mbealaí mé;
go mbealaíod†
go mbealaí tú;
go mbealaír†
go mbealaí sé, sí go mbealaímid;
go mbealaí muid
go mbealaí sibh go mbealaí siad;
go mbealaíd†
— go mbealaítear
past dá mbealaínn dá mbealaíteá dá mbealaíodh sé, sí dá mbealaímis;
dá mbealaíodh muid
dá mbealaíodh sibh dá mbealaídís;
dá mbealaíodh siad
— dá mbealaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— bealaím bealaigh bealaíodh sé, sí bealaímis bealaígí;
bealaídh†
bealaídís — bealaítear
past participle bealaithe
verbal noun bealú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “bealuighim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 88; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “bealaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

bealaigh m sg

  1. vocative/genitive singular of bealach

Mutation

Mutated forms of bealaigh
radical lenition eclipsis
bealaigh bhealaigh mbealaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 240