bandurar

Romanian

Etymology

    From bandură + -ar.

    Noun

    bandurar m (plural bandurari)

    1. bandurist

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bandurar bandurarul bandurari bandurarii
    genitive-dative bandurar bandurarului bandurari bandurarilor
    vocative bandurarule bandurarilor