bancrutar

Romanian

Etymology

    From bancrută + -ar.

    Noun

    bancrutar m (plural bancrutari)

    1. bankrupt person

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bancrutar bancrutarul bancrutari bancrutarii
    genitive-dative bancrutar bancrutarului bancrutari bancrutarilor
    vocative bancrutarule bancrutarilor