balatus
Latin
Etymology
From bālō + -tus (forming action nouns).
Pronunciation
- bālātus:
- (Classical Latin) IPA(key): [baːˈɫaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [baˈlaː.tus]
- bālātūs:
- (Classical Latin) IPA(key): [baːˈɫaː.tuːs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [baˈlaː.tus]
Noun
bālātus m (genitive bālātūs); fourth declension
Declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | bālātus | bālātūs |
| genitive | bālātūs | bālātuum |
| dative | bālātuī | bālātibus |
| accusative | bālātum | bālātūs |
| ablative | bālātū | bālātibus |
| vocative | bālātus | bālātūs |
Further reading
- “bālātus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “bālātŭs”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.