bakanie

See also: bäkanie and bąkanie

Old Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *bakanьje. By surface analysis, bakać +‎ -anie. First attested in 1449.

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /bakaɲɛː/
  • IPA(key): (15th CE) /bakaɲe/

Noun

bakanie n

  1. (attested in Sieradz-Łęczyca) verbal noun of bakać (“reprimanding, scolding, rebukement”)
    • 1874-1891 [1466], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[1], [2], [3], volume XXII, Łęczyca, page 14:
      Przec[z]lynal vcrothlą szoyka bakanym increpat et domitam verbere nudat avem
      [Przeklinał ukrotłą sojkę bakanim increpat et domitam verbere nudat avem]
verbs

Descendants

  • Polish: bakanie

References

Polish

Etymology 1

Pronunciation

 
  • IPA(key): /baˈka.ɲɛ/
  • Rhymes: -aɲɛ
  • Syllabification: ba‧ka‧nie

Noun

bakanie n

  1. verbal noun of bakać
Declension
Declension of bakanie
singular
nominative bakanie
genitive bakania
dative bakaniu
accusative bakanie
instrumental bakaniem
locative bakaniu
vocative bakanie

Etymology 2

Pronunciation

  • IPA(key): /baˈka.ɲɛ/
  • Rhymes: -aɲɛ
  • Syllabification: ba‧ka‧nie

Noun

bakanie n

  1. verbal noun of bakać
Declension
Declension of bakanie
singular
nominative bakanie
genitive bakania
dative bakaniu
accusative bakanie
instrumental bakaniem
locative bakaniu
vocative bakanie

Etymology 3

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /baˈka.ɲɛ/
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: ba‧ka‧nie

    Noun

    bakanie m inan

    1. locative/vocative singular of bakan

    Further reading